8 Mayıs 2015 Cuma

Verona, Valpolicella...

St.Giorgio di Valpolicella
Epeydir yazmiyorum, yazmayinca gidip gordugum yerleri unutuyorum haliyle. Es dost soruyor sonra, nereye gittin, nerede kaldin diye, cevap vermekte zorlaniyorum.

Bu sebepten, sayin #kabadayi ailesinin istegi uzerine gecen haftasonu gittigim Verona tecrubemi paylasiyorum.

Gunubirlik cok gitmis olmama ragmen gece hic kalmamistim Verona'da. Oncelikle kaldigim otel cok merkezi, tertemiz ve yeniydi, adi Casa Panvinio, yaziyorum unutmadan. Verona'yi gezmeye bir gun ayirmak yeterli. Juliet'in balkonunu gormeye gerek yok, fazla anlami yok ve inanilmaz kalabalik, ama onun disinda sehrin eski kisimi cok guzel, dar guzel sokaklarin icinde kaybolup sonra kocaman meydanlara cikmak cok keyifli. Ben Trattoria Al Bersagliere'de yemek yedim. Memnun kaldim. www.trattorialbersagliere.it. Hatta ravioli yedim baccalà vardi icinde cok lezzetliydi. Bu restoranda sommelier var, kendiniz sarap secemiyorsaniz yardim isteyebilirsiniz, diger musterilere nasil davrandiklarini gozlemledim, durustce ve dogru saraplar oneriyorlar.

Verona'da kalirken bir tam gun de Valpolicella'yi gezmeye ayrilmali bence. Bizim tam gunumuz yoktu ama sabah gezdik ve oglen de cok guzel bir yemek yedik eve donmeden once. Su bir gercek ki sarap uretilen bolgelerin cirkin olmasi mumkun degil. Ben yine kendimden gectim gezerken, manzara harikaydi. Eve dondukten sonra bu siteyi buldum, neyse ki gorulmesi gereken yerleri gormusum, acikcasi dersimi calisamadan gitmistim.

http://www.valpolicellaweb.com/

Sevgili #kabadayi ailesine bu haritaya bakmalarini ve buralarda dolasmalarini cok tavsiye ederim:

http://www.valpolicellaweb.it/uploads/Notizie/Mappa%20valpolicella%20agg_maggio%202014.pdf

St. Giorgio di Valpolicella'da muhtesem bir manzara var.
Buralarda dolasirken ben ogle yemegini Negrar'da yedim. Adi Trattoria da Andrea, adres Piazza Roma 4, Negrar. Bir kari-koca isletiyor burayi. Kocasi siparis alip servisi yapiyor, karisi mutfakta. Biz mutfagin hemen yanindaki "odada" yemek yedik, yemek boyunca kari-kocanin konusmalarini da duyduk ve gulustuk. Gule oynaya, kendi ritimlerinde isletiyorlar. Iki saate yakin surdu yemegi bitirmemiz ama degdi, yemekler gercekten harikaydi. Tartuflu tagliatelle, tagliatelle al ragù, gnocchi ve ustune de bir biftek yedik, tam olmasi gerektigi gibiydi ve agizda eriyordu. Cok meraklisi degilimdir ama bayila bayila yedim! Bu restoranda cok keyifli bir Amarone ictim, adi Postera, ureticisi Manara, senesi 2008. Sevgili #kabadayi ailesi, bu kadar tiyo yeter herhalde?

Saraplar konusuna buradan girmek istemem, Veneto benim Italya'daki en favori bolgelerimden biri, ama haddime dusmez buradan dusunduklerimi yazmam. Sadece #kabadayi ailesine, Amarone nedir, Recioto nedir calismis olarak gitmelerini oneririm Valpolicella'ya. Bu aile dersini calisan ve onerileri takip eden bir aile, "Amarone'nin alkol orani neden yuksek?" diye sasirmasinlar diye yaziyorum, hepsi bu!



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder