9 Kasım 2011 Çarşamba

Italyan Sonbahari

"TANRI VE ITALYA ASKINA ARTIK GIT!!!" Boyle dedi yabanci basin bile! O ise son dakikaya kadar "Olecegimi bilsem gitmeyecegim bir yere!" dedi!

Koklu radikal degisiklikler icin toplumlarin illa ki dibe vurmasi gerekiyor, ama boyle bir dibe vurus beklemiyordum dogrusu. Bugun Italya neredeyse batiyordu. Koskoca Italya: G7 kurucu uyesi, Avrupa Toplulugu kurucu uyesi, Euro'nun anne-babalarindan birisi, dunyanin en buyuk ekonomilerinden biri ve dunyanin  aslinda en zengin ulkelerinden biri.

Tehlike senelerdir geliyorum diyor... ve halk senelerdir ayni secimi yapiyor. 17 senedir kisa araliklarla sol koalisyonlar yonetimi devralmis olsa da Berlusconi her seferinde geri geldi, ve her seferinde bir oncekinden daha kuvvetli geldi. Ara sira dusunuyorum, demokrasi cok harika birsey, ama demokrasi iste bizi bu hallere de surukleyiveriyor bazen... Italyanlar Almanlarin, Fransizlarin alay konusu oldular, kredibilite yerle bir oldu, bicak kemige aylardir dayandi ama bir turlu kimse "kral ciplak" diyemedi!!!

Daha iki gun once Cannes'daki G20'den yaninda ekonomi bakaniyla roportaj veriyor, diyor ki:"Bu G20'de etrafima soyle bir baktim, kendi kendime dedim ki 'iyi ki ben varim burada Italya'yi temsilen, ben olmasam kim temsil edecek Italya'yi, benim seviyemde kimse yok'!!! Yine ayni toplantida diyor ki:"Italya'da kriz var diyorlar, bakiyorum restoranlar dolu, ucaklarda yer bulunmuyor, anlayamiyorum kriz nerede!" Bundan iki hafta once mikrofonu acik unutyor ve "gidecegim bu s... ulkesinden, biktim artik!" diyor!!!!

Uc gundur cehennem yasiyoruz burada, devamli internetten piyasalara bakiyoruz, battik mi, batiyor muyuz diye. Gecen hafta onde gelen bir bankanin yoneticilerinden biri bankasinn ve bankadaki titrini aciklamadan Corriere della Sera'ya tam sayfa bir "vatandas" olarak ilan verdi ve butun Italyanlarin devlet tahvili satin almalarini istedi. Bu hafta panikle gucu olan Italyanlar yerle bir olan ve her an batma tehlikesi geciren devletin tahvillerine kostular, ellerinden geldigince almaya calistilar. Batan gemiden kacmaya calisan farelerin tersine zaten kenarda kosede bir avuc parasi ya kalmis ya kalmamis olan perisan Italyan vatandaslarinin son kuruslarini bankadan cekip yastik altina atmaktansa her an batmak uzere olan devlet tahvillerine yatirmalarini cok ama cok takdirle karsiliyorum. Diyorum ya, onemli silkelenmeler icin iyice dibe vurmus olmak gerekiyor.

Bugun artik neredeyse battik, batiyoruz derken, cumhurbaskani iki defa aciklama yaparak guven vermeye calisti, bir saat once de omur boyu senator gorevi olan Bocconi Universitesi rektoru Prof. Monti'yi teknik hukumeti kurmakla gorevlendirdi. Yillardir Berlusconi'nin populist yonetimi yuzunden basimiza gelenleri simdi burada hep beraber cok agir odeyecegiz, bizi cok zor gunler bekliyor. Butun yuku de bir profesor sirtlanmaya calisacak. Butun bunlarin hesabini Berlusconi'ye defalarca oy verenlere sorasim var. Cok ayiplanmisti Turkiye'de hani Aysun Kayaci "bir cobanin oyuyla benim oyum ayni agirlikta olabilir mi?" dediginde, ben pek ayiplamadim, dusunmeye deger. Herkesin bir oy hakki var elbet ama iste devamli devamli bu adama oy verenler hepimizi birden ucuruma suruklediler. Henuz sonumuzun ne olacagi belli degil, ben yine de umutlu olmaya calisiyorum. Italya boyle zor zamanlardan silkelenerek cikmasini ve yanlislarini duzeltmesini bilmis gecmiste, bu sefer de boyle olacagini ummak istiyorum. Bu bir "Italyan Sonbahari" olsun istiyorum.

Bir de sormadan edemiyorum: Turk halki da bicak kemige dayanana kadar bekleyecek mi? Ya farkinda olmadan ucurumdan asagi suruklenmeye baslar ve bir daha cikamazsa? Ekonomiden bahsetmiyorum... anlayan anladi ne demek istedigimi...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder