4 Kasım 2010 Perşembe

Antipasto, primo, secondo, dolce, caffè...

Italyanlari anlamak icin oncelikle buranin yeme icme kulturunu anlamak gerekiyor... Yemek cok onemli bir sosyal olay, apayri birsey. Mesela bir dugunun ne kadar "akilda kalici" oldugu dugunde yenen yemekle cok ilgili! Hatta Italya'nin kuzeyinde dugunlerde muzik olmaz, dugun yemegi oglen baslar ve aksamustu saat bese, altiya kadar devam eder. Yani dort bes saat boyunca yemek yenir. Inanilmaz geliyor kulaga ama hersey gibi bu da aliskanlik ve antrenmanli olma meselesi...!

Italya'ya ilk geldigimde sirketin noel yemegine katildim. Ben ve Singapur'lu arkadasim yan yana oturduk, haliyle ikimiz de tek kelime Italyanca bilmiyoruz o gunlerde... Once istah acicilar gelmeye basladi: burada "salumi" deniyor, ispanyollar jambon diyorlar, biz salam diyoruz ama bizimkilerde domuz eti yok tabii... bir sure sonra tabaklara benim o zamanlardaki gorgu ve bilgime gore "pilav ve makarna" servis edilmeye baslandi... sanirim iki uc cesit "pilav ve makarna"yi tabaklarimizda misafir ettikten sonra kirik italyancamizla garsona yemegin bitip bitmedigini sordugumuzda "primo"nun yarisinda oldugumuzu soyledi! Meger bu tip kutlama yemeklerinde adet birkac cesit "primo"nun sunumundan sonra (risotto veya pasta) esas yemege gecmekmis. Ana yemek balik veya et, veya yemek onemli bir yemek ise her ikisi birden olabiliyor. Butun bunlardan sonra yer kaldiysa tatli, kahve ve dicestif bir icki aliniyor. Yemek sirasinda bir tabaktan otekine gecilirken ozellikle biraz ara veriliyor ki hem mide rahatlasin biraz hem de sohbete zaman kalsin diye!

Gecen sene katildigim bir kutlama yemeginde primo ve secondo'dan sonra "sorbetto" servis edildi, ki en son gelir aslinda kahveden az once, meger sebebi bir tattan obur tada gecilirken mide rahatsiz olmasin diyeymis...yani bizim sanat muziginde makam degistirirken taksim yapilmasi gibi!... Ve yarim saat sonra yeni bir secondo tabagiyla devam edildi yemege ve sohbete....

Bu tarz yemekler icin aslinda her turlu bahane yaratiliyor, her zaman kutlanacak birsey bulunuyor Italyanlar icin. Dugun, noel, paskalya, vaftiz, cresima, is yemekleri.... onemli olan yensin, icilsin...!

Peki nasil oluyor da obez degil bu millet? Aslinda son on senedir ozellikle gencler arasinda oldukca kilolu olanlara rastliyorum, sebebi de fast food kulturunun nihayet Italya'yi da vurmus olmasi, ama genellikle 30-50 yas arasi erkek ve kadinlar cok formdalar... Eminim bunun genetikle de ilgisi vardir ama belli ki Italyan mutfagi Italyanlari sismanlatmiyor...! Kendi adima su kadarini soyleyebilirim: buranin muhtesem mutfagi benim kilolarimla her zaman mucadele etmek zorunda kalmama sebep oldu, DNA avantajim olmadigi da goz onunde bulundurulursa sanirim durumum cok da kotu degil!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder