11 Şubat 2019 Pazartesi

Kızım 6 yaşında!



Yılda bir veya on ayda bir gibi bir sıklıkla yazmama yağmen bu blogun okuyucu istatistikleri beni hayrete düşürüyor. Ayda bin kişiye yakın, hatta bazen daha fazla kişi okuyor bu bloğu, halbuki ben bir iki senedir tonton kızımla dikişe daldım, ve kendimize bloglar, facebook ve instagram sayfaları youtube kanalları falan yaptık, paylaşıp duruyoruz, başka anneler ve çocukları da görür belki, heveslenir yaparlar diye... ki öyle de oluyor arada... yaptıklarımızı deniyor ve arada bize resim bile yolluyorlar. Ama ne var ki benim bu blog çok daha fazla okunuyor!

O zaman buraya da yazayım, damlanın italya günlüğünde uzun zamandır ana gündem maddesi Lara’yla beraber yapılan aktiviteler! Telefon ve ipad’ı çok aktif kullanan bir anne baba olmamıza rağmen telefon ve ipad’le ilgilenmeyen bir çocuk yetiştiriyoruz. Elim boş duramadığı için sanırım aynı refleksle Lara’ya da hep birşeyler verdim, küçüklüğünden beri. Renkli kağıtlar, iri boncuklar, makaralar, yünler, kumaşlar... benim gibi oldu şimdi. Kesinlikle boş duramıyor. Elinde bir kitap varsa bir bakıyorum iki dakika sonra kitaptan bir resmi bulduğu bir kağıda çizmiş. Biraz sonra boyamış, boyama bitince kesmeye başlamış! Bir yere giderken çantasında mutlaka kendi yaptığı bir iki küçük origami hayvancık, küçük bir defter, kalemleri ve makası mutlaka olur. Hele o makas! Makas ve selobant olmadan şuradan şuraya gitmeye imkan yok!

Ben çok memnumum Lara’nın bu elişi sevgisinden. Sağa sola gittiğim zamanlar görüyorum etrafımda, çocuk oyalansın diye eline ya cips ya telefon veriyorlar. Tablete karşı değilim, çocuklar da kullanabilir. Çocuklar için çok güzel aplikasyonlar da var aslında. Dil öğrenme kartları var mesela. Maalesef eline telefon verilen çocuk hipnotize olmuş gibi davranıyor. Anne babaların nasıl içine siniyor bilmiyorum.

Lara biraz daha büyüdüğünde, ödev ve spor aktivitelerinden zaman kalır ve el işlerine devam etmek isterse belki beraber yaptıklarımızı kermeslerde satar ve mesela çocuklar için birşeyler yapabiliriz, kim bilir? Çok küçük yaşta dikiş öğrenen kişiler büyüdüklerinde müthiş bir hızla harika kıyafetler dikebiliyorlar. Lara neden öyle olmasın mesela? Amerika’da öğrenciyken çok karşılaştım böyle insanlarla. Hatta Amerikalı ‘kızkardeşim’ okul, ders ve part-time işinin yanında (o zaman 18 yaşındaydı) ağabeyinin düğünü için 3 kişiye nedime elbisesi dikti kısa zamanda, bir terzinin elinden çıkmış gibiydi elbisler.

Lara’nın yaptıklarını youtube’a koyuyorum. Kanalına abone olabilir, her dikişinden sonra sizler de çocuklarınızla deneyebilirsiniz. Onun diktiği oyuncaklar tamamen elde de dikilebilir, ama ben makina kullanmayı sevdiği için makinada diktiriyorum çoğu dikişi.

https://www.youtube.com/channel/UCQPLBWtqVjK1WAS52itxczw