6 Mart 2018 Salı

Zaman



Singapur’dan döneli bir sene oluyor bu ay. Zaman uçtu resmen! Orada 14 ay çok zor geçmişti. Günleri haftaları saymıştım bir sonraki tatil için, ve sonunda evimize dönmek için. Döndükten sonra ise... vitesi boşalmış yokuş aşağı giden araba gibi gitti zaman!

Lara şimdi beş yaşında. Hayatının ilk dört senesinde deliler gibi seyahat etti bizimle beraber. Dört dil öğrendi, sonra herşeyi unuttu! Ne nankör bu hafıza! Çocuklar herşeyi ögrendikleri hızla unutuyorlar. Üzülüyorum biraz onun için, keşke Singapur’u, okulunu, Mandarince’yi, Japonya, Tayland, Endonezya, Malezya ve Avustralya seyahatlerini hatırlayabilseydi. Devamlı resim gösterdik, devamlı anlattık, ama yine de unuttu herşeyi. Şimdi Singapur’da okulda çekilen resimlerine bakıyor ve ‘anne ben neden çıplak ayak dolaşıyordum okulda?’ diyor!

İleride kendi imkanlarıyla gider umarım. Büyük konuşmamak lazım ama biz Uzakdoğu defterini kapattık! Öyle bir bıkmışım ki sanırım seyahat etmekten, ki çocukla seyahat çok zor birşey, bu son bir senedir çok az seyahat etmiş olmalktan çok mutluyum! ‘Çocukla seyahat harika birşey dostum’ diye blog yazan anneler var biliyorum, siz inanmayın! En güzeli yalnız, ya çok kafadengi bir arkadaş veya sevgiliyle seyahat etmek. Nokta! Çocuk doğdu diye insan tabii ki tatillerinden vazgeçmemeli de, inadına inadına seyahat ayarlayıp çocuklarıyla çılgınca seyahat edenlere biraz hayret etmiyor değilim. Ama herkes kendi çocuğunu bilir. Dozunda olması iyi birşey bence.

Lara aslında seyahatler sırasında müthiş uyumlu bir çocuktu hep. Doğduğundan beri seyahat etti devamlı. Ama bir noktada çocuklar da yoruluyorlar ve sağlam bir zemin arıyorlar. Lara o kadar alıştı kendi evine, o kadar çok seviyor ki, değil ‘Hadi bir seneliğine tekrar Singapur’a gidiyoruz’, aynı köyün içinde bile ev değiştirmek istemiyor. Geçenlerde ilgimizi çeken bir evi görmeye gittik de bir hafta surat astı! ‘Evimden çıkmam ben, burası benim odam, başka evde başka oda istemiyorum!’ İşte bu kadar! Çocukların esnekliği de bir yere kadar!

Kendi adıma konuşmam gerekirse, ben de yorulmuşum herhalde. Şimdi eski fotoğraflara bakıyorum ve hoşuma gidiyor böyle oturduğum yerden hayalimde gezmek tozmak, yorgunluk olmadan! Yok yaşlanmadım, görmek istediğim yerler var tabii ki ama oralara da Lara biraz daha büyüyünce gideriz artık. Gittiği yerleri hatırlasın çocuk bundan sonra!

Lara Bali’de



Lara Avustralya’da



Lara Phuket’de

Lara Dubai’de


Lara Hong Kong’da 




Lara Bangkok’da



Lara Japonya’da

Lara Malezya’da

Lara Singapur’da